Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

«Τὴν χώρα σας δὲν τὴν κυβερνοῦν Ἕλληνες».



Μοῦ εἶπε μίαν ἱστορία ὁ Ἠλίας, παλαιότατος γνώριμος, πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων, τὴν ὁποίαν ἀπεφάσισα νὰ μοιραστῶ μαζύ σας. Μία ἱστορία ποὺ τοῦ ἀπεκάλυψε τὴν πραγματικότητά μας, ἐδῶ καὶ αἰῶνες, κι ἄς πιστεύουμε πὼς μόλις τὰ τελευταῖα χρόνια, ἤ τὶς τελευταῖες δεκαετίες, συμβαίνει αὐτὸ ποὺ συμβαίνει.

Εἶχε λοιπὸν ἐπισκεφθῇ τὴν Ἰταλία ὁ Ἠλίας, μὲ τὴν σύζυγό του, πρὸ δεκαπέντε περίπου ἐτῶν.
Στὸ Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο τῆς Ῥώμης τοῦ συνέβῃ κάτι, ποὺ ἄλλαξε κάθε ἀντίληψι ποὺ διατηροῦσε γιὰ τὴν Πατρίδα μας… Ούσιαστικῶς τοὺ ἄλλαξε τὴν ζωή…


Ἐν ᾦ περπατοῦσε ἀνάμεσα στοὺς πάγκους, τοῦ Πωλητηρίου, ἀναζητῶντας κάτι γιὰ νὰ ἀγοράσῃ, ὡς ἀναμνηστικό, παρετήρησε πὼς ἐμπρός του ἕνας Ἰάπων ἀναζητοῦσε ΜΟΝΟΝ Ἑλληνικὰ ἀντίγραφα, τὰ ὁποῖα κι ἀμέσως ἀγόραζε.


Αὐτὸ ἔκανε τὸν Ἠλία νὰ διακόψῃ τὴν δική του περιήγησι καὶ νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν Ἰάπωνα.
Ὁ Ἰάπων, λίγο ἀργότερα, κατάλαβε πὼς ὁ Ἠλίας τὸν ἀκολουθοῦσε, σταμάτησε, τὸν πλησίασε καὶ τοῦ μίλησε. Συστήθηκαν καὶ ζήτησε ἀπὸ τὸν Ἠλία, ποὺ εἶχε λίγο παγώσῃ ἀπὸ τὴν προσέγγισι τοῦ Ἰάπωνος, νὰ καθίσουν κάπου γιὰ νὰ συζητήσουν.

Πράγματι ἔκατσαν στὴν καφετέρια τοῦ Μουσείου…
Κι ἐκεῖ ἄρχισε νὰ ἐξηγῇ ὁ Ἰάπων τοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους ἀγόραζε στὴν Ῥώμη Ἑλληνικὰ ἀντίγραφα ἔργων τέχνης.


Τὸ σκηνικό:
Πρωθυπουργὸς Σημίτης…
Γενικὴ ἀπεργία.
Κλειστοὶ ἀρχαιολογικοὶ χῶροι, Μουσεῖα, πολιτιστικὲς δραστηριότητες


Τὸ γεγονός:
Ὁ Ἰάπων ἦταν καθηγητὴς Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν καὶ Φιλοσοφίας στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Τόκυο.
Οἱ φοιτητές του, περίπου ὀγδόντα στὸν ἀριθμό, εἶχαν κυριολεκτικῶς «μεταλλαχθῇ» σὲ ἐραστὲς τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, ἐφ΄ ὅσον ὁ καθηγητής τους αἰσθανόταν κυριολεκτικῶς Ἐρωτευμένος μὲ κάθε τὶ Ἑλληνικό.

Τὴν χρονιὰ ἐκείνη, ὅπως κι ὅλες τὶς προηγούμενες, ὁ καθηγητὴς προσεφέρθῃ νὰ συνοδεύσῃ τοὺς τελειοφοίτους φοιτητές του, στὴν Ἑλλάδα, πρὸ κειμένου νὰ τοὺς διδάξῃ, στὴν πράξι, τὰ ὅσα μέσῳ τῆς θεωρίας τοὺς ἐδίδασκε τόσα χρόνια.

Τριάντα ἕξι (36) φοιτητὲς καταφέρνουν νὰ βροῦν τὰ χρήματα γιὰ τὸ μεγάλο ταξείδι.
Φθάνουν στὴν Ἑλλάδα. Δύο ὧρες, μετὰ τὴν ἄξιφίν τους, ἀνεβαίνουν στὴν Ἀκρόπολι γιὰ νὰ διαπιστώσουν πὼς δὲν ἐπιτρέπεται ἡ εἴσοδος.

Ἀναχωροῦν.
Ὁ καθηγητὴς ἀπευθύνεται στὴν πρεσβεία του, γιὰ νὰ μεσολαβήσῃ στὸ ἀνάλογον ὑπουργεῖον, καὶ νὰ ἀνοίξουν οἱ ἀρχαιολογικοὶ χῶροι, κατ’ ἐξαίρεσιν γιὰ τοὺς Ἰάπωνες φοιτητές.

Κυλοῦν ἄλλες δύο ἡμέρες καὶ ὁ καθηγητής, μετὰ ἀπὸ ἀπίστευτο τρέξιμο, καταλήγει στὸν προθάλαμο τοῦ γραφείου τοῦ Σημίτου. Δύο ὧρες τοὐλάχιστον ἀναμονῆς γιὰ νὰ εἰσπράξῃ τὴν ἀρνητικὴ ἀπάντησι: «δὲν θέλω καὶ δὲν μπορῶ νὰ ἐπέμβω στὴν ἀπεργία. Πρέπει νὰ περιμένετε νὰ λήξῃ».
Δεκαέξι ἡμέρες ἀργότερα ἡ ἀπεργία ἔληξε.

Ἐννοεῖται φυσικὰ πὼς οἱ Ἰάπωνες φοιτητὲς κατάφεραν νὰ δοῦν μόνον τὸν Παρθενώνα, κι αὐτὸν ἐν μέσῳ μεγάλης βίας, διότι ἔπρεπε νὰ ἀναχωρήσουν γιὰ τὴν Ἰαπωνία, τὸ μεσημέρι.


Συμπεράσματα Ἰάπωνος:(Ὁ Ἠλίας μοῦ τὰ διάβασε ἀπὸ τὶς σημειώσεις του)
«Τὴν χώρα σας δὲν τὴν κυβερνοῦν Ἕλληνες. Ἡ χώρα σας, φωτοδότης ὅλου τοῦ πλανήτου, ὄφειλε νὰ πρωτοστατῇ στὸ νὰ ἐκπαιδεύονται, ἀκόμη καὶ μὲ δικό της ἴσως κόστος, ὅλοι αὐτοὶ ποὺ θαυμάζουν τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν πολιτισμό της. Δὲν ζητήσαμε ὅμως κάτι τέτοιο. Μὲ πολλὲς στερήσεις φθάσαμε ἔως ἐκεῖ, πληρώνοντας ὅσο μᾶς ἐζητήθῃ, πρὸ κειμένου νὰ θαυμάσουμε ἀπὸ κοντὰ τὰ μέγιστα δημιουργήματα τῆς ἀνθρωπότητος. Κι ἀν τὶ νὰ μᾶς δεχθοῦν ὡς σπουδαστὲς τῆς ὀμορφιᾶς καὶ τοῦ κάλλους, μᾶς εἰρωνεύθησαν, μᾶς γελοιοποίησαν, μὲ περιφρόνησαν… Μᾶς ἔκαναν νὰ αἰσθανθοῦμε πὼς μᾶς μισοῦν… Πὼς δὲν ἔπρεπε νὰ ἤμασταν ἐκεῖ… Δὲν μᾶς ἤθελαν ἐκεῖ…

Αὐτοὶ ποὺ διοικοῦν τὴν χώρα σας ἀν τὶ νὰ αἰσθάνονται ὑπερήφανοι γιὰ τὴν κληρονομιά σας, πασχίζουν νὰ τὴν ἐξαφανίσουν, νὰ τὴν θάψουν, νὰ τὴν ἀλλοιώσουν. Φροντίζουν μόνον γιὰ νὰ ἀποθαῤῥύνουν κάθε προσπάθεια πανανθρώπινη, ἀπὸ κάθε πλευρὰ τοῦ πλανήτου, κι ἐὰν γινόταν θὰ τὴν φίμωναν… Θὰ ἔσβηναν καὶ τὴν χώρα σας ἀπὸ τὸν χάρτη, μαζὺ μὲ ὅλους ὅσους ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν ἱστορία σας καὶ τὸν πολιτισμό σας…

Αὐτοὶ ποὺ σᾶς διοικοῦν εἶναι ἀνθέλληνες Ἠλία. Δὲν εἶναι Ἕλληνες. Μισοῦν τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἀνακαλύπτουν τὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς θεωροῦν ἐχθρούς τους. Μισοῦν τὴν Ἑλλάδα, μισοῦν κάθε ἄνθρωπο, ἀπὸ κάθε μεριὰ τοῦ πλανήτου, ποὺ θαυμάζει τὴν Ἑλλάδα. Μισοῦν κάθε τὶ Ἑλληνικό!!! Μισοῦν τοὺς ἴδιους τοὺς πολῖτες τους!!! Πίστεψέ με!!! Σᾶς μισοῦν!!! Δὲν θέλουν τὸ καλό σας!!! Αὐτὸ Ἠλία νὰ τὸ θυμᾶσαι!!! Σᾶς μισοῦν!!!

Τὸ μόνον ποὺ ἐπιδιώκουν εἶναι νὰ ἐξαφανίσουν ἀπὸ τὸν χάρτη τὴν Ἑλλάδα.

Γελοιποιοῦν κάθε προσπάθεια ἀναδείξεως τῆς χώρας σας, σὲ πνευματικὸ κέντρο τοῦ πλανήτου, ἀποδεικνύοντας ἕνα ἀπέραντο μῖσος γιὰ κάθε τὶ Ἑλληνικό. Αὐτοὶ δὲν εἶναι Ἕλληνες. Εἶναι ἀνθέλληνες καὶ σᾶς ξεγελοῦν. Θὰ σᾶς καταστρέψουν!!! Νὰ τὸ θυμᾶστε αὐτό!

Ἠλία, αὐτὴν τὴν ἱστορία νὰ τὴν πῇς σὲ ὅλους τοὺς Ἕλληνες! Σᾶς τὸ χρωστῶ. Τώρα κι ἐσὺ τοὺς τὸ χρωστᾶς!!! Ἠλία ὅταν θὰ πᾶς στὴν Ἑλλάδα νὰ διαδώσῃς τὴν ἱστορία! Εἶναι πέρα γιὰ πέρα ἀληθής!»


Ὁ Ἠλίας γιὰ πρώτη φορὰ τὴν εἶπε σὲ ἐμέναν, πρὸ περίπου δύο μηνῶν.
Μοῦ διηγήθηκε τὸ συμβάν, ὄχι διότι κάποιος ἔπρεπε νὰ μάθῃ ἐπὶ τέλους τὴν ἀνθελληνικότητα τῶν κυβερνήσεῶν μας, ἀλλὰ διότι ἐπὶ τέλους ὁ Ἠλίας διεπίστωσε πὼς ὁ Ἰάπων φίλος του εἶχε δίκαιον.


Φιλονόη
φωτογραφία
πηγή : Φιλονόη καὶ Φίλοι...

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου