Τα τελευταία χρόνια το φαινόμενο της αϋπνίας έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας (στις ΗΠΑ προβλήματα ύπνου αναφέρει το 62% του πληθυσμού
[i]), παρόλο που πλέον κοιμόμαστε σε αναπαυτικά στρώματα και σε προστατευμένο από τις καιρικές συνθήκες περιβάλλον.
Το φαινόμενο αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό δεδομένου ότι τα άτομα με προβλήματα αϋπνίας παρουσιάζουν:
μειωμένη ανοσοποιητική αντίδραση
[iii]
αυξημένα επίπεδα ορμονών στρες
[iv]
μειωμένη ικανότητα μάθησης
[v]
μειωμένη έκκριση σεροτονίνης
[vi] (που σχετίζεται με την κατάθλιψη και άλλα ψυχολογικά νοσήματα
[vii]), λεπτίνης
[viii] (ορμόνης που ρυθμίζει το βάρος), μελατονίνης (που προστατεύει το DNA) και αυξητικής ορμόνης (που συντελεί στην διατήρηση της μυϊκής και οστικής μάζας)
μεγαλύτερη προδιάθεση εμφάνισης καρκίνου
[ix], καρδιακών προσβολών
[x] και διαβήτη
[xi]